Δημοσιεύθηκε στις | Τελευταία Ενημέρωση
Σταματήστε να διδάσκετε στα παιδιά δεξιότητες που θα έχουν ξεπεραστεί σε 10 χρόνια – Πώς θα μεγαλώσετε τα παιδιά ώστε να μην τα αντικαταστήσει η τεχνητή νοημοσύνη.
Όλοι μιλούν για τεχνητή νοημοσύνη και «δεξιότητες», όμως οι εταιρείες συνεχίζουν να ψάχνουν για πτυχία από ελίτ πανεπιστήμια και τα σχολεία διδάσκουν ακόμα για τις εξετάσεις. Η εκπαίδευση που περιορίζεται στο να ακολουθεί κανείς κανόνες και να αποστηθίζει απαντήσεις προετοιμάζει τα παιδιά για δουλειές που μπορεί να μην υπάρχουν πια, αφήνοντάς τα απροετοίμαστα για έναν κόσμο που επιβραβεύει τη δημιουργικότητα, την περιέργεια και την επίλυση προβλημάτων.
Ως νευροεπιστήμονας και επιχειρηματίας, πέρασα όλη μου την καριέρα αναρωτώμενος: ποιες δεξιότητες θα έχουν σημασία όταν η AI μπορεί να δίνει απαντήσεις και να αυτοματοποιεί μεγάλο μέρος της πνευματικής εργασίας;
Η απάντηση βρίσκεται στο να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε την ανάπτυξη των παιδιών, από τη μετάδοση γνώσης στην ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων. Αν θέλετε τα παιδιά σας να έχουν πλεονέκτημα στο μέλλον, ιδού μερικοί τρόποι να τα προετοιμάσετε για έναν κόσμο «αλεξικέραυνο» στην AI.
1. Το «βιογραφικό τξς αποτυχίας»
Η έρευνά μου δείχνει ένα μοτίβο: οι καλύτεροι μαθητές είναι συχνά οι πιο πρόθυμοι να κάνουν λάθος. Τα μοντέλα που έχω εκπαιδεύσει σε χιλιάδες μαθητές δείχνουν ότι η εξερεύνηση και ακόμη και η αποτυχία οδηγούν σε βαθύτερη μάθηση καλύτερα από την επανάληψη σωστών απαντήσεων.
Το πρόβλημα; Το σχολείο διδάσκει ότι η αποτυχία μειώνει την αξία σου αντί να τη χρησιμοποιεί για ανάπτυξη.
Τι είναι: Το «Βιογραφικό Αποτυχιών» είναι ένα ζωντανό οικογενειακό έθιμο όπου καταγράφουμε και γιορτάζουμε τα λάθη. Κάθε φορά που η προσπάθεια να κάνεις λάθος φέρνει μάθηση, τροφοδοτεί τη θέληση, την περιέργεια και την ικανότητα αντιμετώπισης ανοιχτών προβλημάτων.
Για γονείς: Μία φορά τον μήνα, στο δείπνο, κάθε μέλος της οικογένειας (συμπεριλαμβανομένων και των γονιών!) προσθέτει ένα λάθος στο βιογραφικό. Ένα χαμένο γκολ στο ποδόσφαιρο, μια αποτυχία σε τεστ, ένα έργο που πήγε στραβά. Το μυστικό: μην ρωτάτε «Πού απέτυχες;», αλλά «Τι προσπάθησες που ήταν δύσκολο; Τι έμαθες;».
2. Δημιουργήστε ευκαιρίες τύχης και εξερεύνησης
Οι οικονομολόγοι μιλούν για το «φαινόμενο Χάρβαρντ», το πλεονέκτημα ζωής που δίνει ένα ελίτ πανεπιστήμιο. Δεν είναι μαγεία, ούτε μόνο τα μαθήματα. Η ουσία είναι η «μηχανική τύχη»: τυχαίες συζητήσεις, ποικίλα κλαμπ, προβλήματα χωρίς εύκολες απαντήσεις.
Τι είναι: Δημιουργία χώρου όπου τα παιδιά μπορούν να ανακαλύψουν τυχαία, απροσδόκητα πράγματα. Ένα σπίτι ή μια τάξη που είναι ασφαλής αλλά όχι στεγνή, δομημένη αλλά όχι αυστηρή, όπου η περιέργεια μπορεί να ανθίσει.
Για γονείς: Κάντε το σπίτι σας ένα πεδίο ενδιαφέροντος. Αφήστε έναν κατεστραμμένο φρυγανιέρα στο τραπέζι με ένα κατσαβίδι δίπλα. Δωστε ποικιλία ερεθισμάτων.
3. Κάντε το παιδί σας «Κριτικό της AI»
Με την AI να γίνεται καθημερινός σύντροφος, η παγίδα είναι να αφήνουμε τα παιδιά να κάνουν όλη τη δύσκολη δουλειά για μας.
Τι είναι: Το παιδί μαθαίνει να βλέπει την AI ως «λαμπρό αλλά αφελές» συνεργάτη και να αξιολογεί, να καθοδηγεί και να κρίνει τις απαντήσεις της.
Για γονείς: Η AI δεν δίνει ποτέ την τελική απάντηση. Χρησιμοποιείται για ιδέες, αλλά η πρώτη λύση πρέπει να προέρχεται από το παιδί. Μετά, χρησιμοποιήστε την AI, η οποία ανακαλύπτει κάθε λάθος και το παιδί κρίνει ποια είναι σωστά, ποια όχι. Εκεί γίνεται η αληθινή μάθηση.
Έτσι, το παιδί μαθαίνει να χρησιμοποιεί τη γνώση της AI όχι ως απόλυτη αλήθεια, αλλά ως εργαλείο για να διαμορφώσει τη δική του μοναδική απάντηση, αυτό που ο κόσμος χρειάζεται περισσότερο: δημιουργική σκέψη.
Για το CNBC από την Vivienne Ming νευροεπιστήμονα και ιδρύτρια του The Human Trust, ενός φιλανθρωπικού οργανισμού διαχείρισης δεδομένων που αναπτύσσει ένα βασικό μοντέλο για την ανθρώπινη ανάπτυξη. Αναπτύσσει εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τη μάθηση στο σπίτι και στο σχολείο, μοντέλα μεροληψίας στις προσλήψεις και τις προαγωγές, καθώς και νευροτεχνολογίες για τη νόσο Αλτσχάιμερ, τις κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και την επιλόχεια κατάθλιψη. Οι έρευνες και οι εφευρέσεις της παρουσιάζονται συχνά σε δημοσιεύματα των The Financial Times, The Atlantic, Quartz Magazine και The New York Times. Είναι επίσης συγγραφέας του βιβλίου «Robot-Proof: When Machines Have all the Answers, Build Better People».