Παρόλο που γενικά το νερό αρέσει και δημιουργεί ευχάριστα συναισθήματα στα παιδιά, μερικές φορές η μετάβαση από την μπανιέρα στη θάλασσα δεν γίνεται εύκολα ή φυσικά. Επειδή μάλιστα ζούμε σε μια χώρα που έχει συνδυάσει την έννοια του καλοκαιριού με τα θαλάσσια μπάνια μάς φαίνεται σχεδόν αυτονόητο το παιδί μας από μωρό να αγαπήσει τη θάλασσα. Υπάρχουν ωστόσο παιδιά που για κάποιον λόγο τη φοβούνται και δεν τρελαίνονται να πλατσουρίζουν ή να κάνουν μπάνιο.
Βρείτε τα κατάλληλα «σύνεργα». Δεν λειτουργούν όλα τα βοηθητικά κολυμβητικά μέσα το ίδιο για όλα τα παιδιά. Δοκιμάστε και βρείτε τι είναι αυτό που το κάνει να νιώθει άνεση και ασφάλεια: μπρατσάκια, σωσίβιο, «μακαρόνια», κουλούρα, σανίδα, τουβλάκια…
Μείνετε κοντά του. Μέχρι να νιώσει έτοιμο είναι σημαντικό να σας έχει δίπλα του. Μην το συγκρίνεται με άλλα παιδιά και μην το κάνετε να νιώσει άσχημα ή ενοχικά για τη φοβία του. Κάθε παιδί θέλει το χρόνο του, κι ούτε είναι υποχρεωτικό να αγαπάει τη θάλασσα ή να του αρέσει. Αν δείτε και συνεχίζει παρά τις προσπάθειες σας να μη θέλει να μπει στη θάλασσα, σεβαστείτε την άρνησή του.
Γράψτε το σε ένα κολυμβητήριο. Ένα ασφαλές εκπαιδευτικό πλαίσιο θα το βοηθήσει να πάρει το χώρο και το χρόνο που χρειάζεται, η εμπειρία των δασκάλων –αρκεί να τους έχετε ενημερώσει για τη φοβία του παιδιού– θα το βοηθήσει σημαντικά και θα του δώσει την απαραίτητη κατάρτιση, ενώ το ότι θα βρίσκεται με παιδιά της ηλικίας του παίζει κι αυτό έναν χαλαρωτικό παράγοντα.