Τα μικρά μωρά βγάζουν πολλές «φωνούλες», ήχους που μοιάζουν με φωνήεντα, γρυλίσματα και σύντομους ήχους που μοιάζουν με λέξεις όπως «μπα» ή «αγά». Αυτοί οι πρόδρομοι του λόγου ή τα «πρωτόφωνα» αντικαθίστανται αργότερα με πρώιμες λέξεις και, τελικά, ολόκληρες φράσεις και προτάσεις. Ενώ ορισμένα βρέφη είναι φυσικά πιο «ομιλητικά» από άλλα, μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο iScience στις 31 Μαΐου επιβεβαιώνει ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ αρσενικών και θηλυκών στον αριθμό αυτών των ήχων.
Γιατί, λοιπόν, τα αρσενικά βρέφη ήταν πιο φωνητικά από τα θηλυκά τον πρώτο χρόνο και όχι αργότερα; «Πιστεύουμε ότι μπορεί να οφείλεται στο ότι τα αγόρια είναι πιο ευάλωτα στον θάνατο τον πρώτο χρόνο από τα κορίτσια, και δεδομένου ότι τόσοι πολλοί αρσενικοί θάνατοι συμβαίνουν τον πρώτο χρόνο, τα αγόρια μπορεί να ήταν υπό ιδιαίτερα υψηλή πίεση επιλογής για να παράγουν σήματα φωνητικής φυσικής κατάστασης», σχολίασε ο Oller. Μέχρι το δεύτερο έτος της ζωής, καθώς τα ποσοστά θνησιμότητας μειώνονται σημαντικά σε όλους τους τομείς, πρόσθεσε, «η πίεση στην ειδική σηματοδότηση φυσικής κατάστασης είναι χαμηλότερη τόσο για τα αγόρια όσο και για τα κορίτσια».
Απαιτείται περισσότερη μελέτη για να κατανοηθεί πώς αντιδρούν οι φροντιστές στους ήχους των μωρών, σύμφωνα με τους ερευνητές.
«Αναμένουμε ότι οι φροντιστές θα δείξουν ευδιάκριτες αντιδράσεις ενδιαφέροντος και προσοχής από τους ήχους που μοιάζουν με ομιλία, ενδείξεις ότι η σηματοδότηση φυσικής κατάστασης από το μωρό προκαλεί πραγματικά συναισθήματα στοργής και προθυμίας να επενδύσουν στην ευημερία των βρεφών που φωνάζουν ιδιαίτερα αποτελεσματικά» τονίζει ο Oller. «Αναρωτιόμαστε πώς θα αντιδράσουν οι φροντιστές σε ήχους αγοριών και κοριτσιών που μοιάζουν με ομιλία. Αλλά ίσως να πρέπει να τους πουν ποια βρέφη είναι ποια, γιατί δεν ξέρουμε καν αν το φύλο μπορεί να διακριθεί μόνο στις φωνές».