Φανταστείτε να κάθεστε σε ένα αεροπλάνο που αρχίζει να τρέμει δυνατά μέσα στα σύννεφα. Το σκοτάδι έξω είναι πυκνό, οι αναταράξεις έντονες και από τα μεγάφωνα επικρατεί απόλυτη σιωπή. Πώς νιώθετε; Το πιθανότερο είναι ότι το άγχος σας θα χτυπήσει κόκκινο. Τώρα, σκεφτείτε το ίδιο σενάριο, αλλά με μια μικρή αλλαγή. Σας μιλά ο πιλότος με σταθερή και ήρεμη φωνή: «Κυρίες και κύριοι, περνάμε μια περιοχή αναταράξεων. Δεν γνωρίζω ακριβώς πόσο θα διαρκέσει, αλλά το παρακολουθούμε και θα σας ενημερώσω μόλις έχω νεότερα». Οι αναταράξεις δεν σταμάτησαν. Εξακολουθείτε να μην ξέρετε πότε θα τελειώσουν. Κι όμως, νιώθετε ήδη μια τεράστια ανακούφιση. Γιατί; Επειδή ξέρετε ότι κάποιος έμπειρος έχει τον έλεγχο, αναγνωρίζει τι συμβαίνει και παραμένει παρών. Στην καθημερινή ζωή, εμείς οι γονείς είμαστε οι πιλότοι και τα παιδιά μας είναι οι επιβάτες.