Πολλές μαμάδες που μένουν στο σπίτι με τα παιδιά τους περιμένουν με ανυπομονησία να επιστρέψει ο σύντροφός τους στο σπίτι.Και φυσικά, υπάρχει ακόμα ένα συναισθηματικό επίπεδο πάνω σε όλα αυτά: το να μη θέλεις να φανείς πικραμένη ή γεμάτη δυσαρέσκεια. Άλλωστε, όλα αυτά είναι γενικά απολύτως λογικά πράγματα που μπορεί να θέλει κάποιος. Όμως για πάρα πολλές μαμάδες, αυτές οι ανάγκες μετατρέπονται σε πολυτέλειες. Μαζί με αυτό έρχεται και το αίσθημα ότι δεν αναγνωρίζεται η προσπάθειά τους, αφού ο/η σύντροφος μπορεί να μην αντιλαμβάνεται πλήρως τι σημαίνει να σε χρειάζονται όλη μέρα.
Κι έτσι, με τόσα συναισθήματα να πρέπει να επεξεργαστούν ταυτόχρονα, μπορεί να υπάρξει ένα είδος συναισθηματικού κλεισίματος. Και παρόλο που περίμεναν με ανυπομονησία την επιστροφή του/της συντρόφου τους, μπορεί τελικά να πιάσουν τον εαυτό τους να συμπεριφέρεται «ψυχρά» ή να εκνευρίζεται εύκολα.