Πολλές μαμάδες που μένουν στο σπίτι με τα παιδιά τους περιμένουν με ανυπομονησία να επιστρέψει ο σύντροφός τους στο σπίτι.
Και αυτό μόνο και μόνο για να νιώσουν κάθε άλλο παρά ανακούφιση όταν τελικά φτάσει.
Σε αυτές τις στιγμές, ακόμα και το να πάει ο/η σύντροφος στην τουαλέτα μπορεί να λειτουργήσει ως ερέθισμα, σύμφωνα με την ψυχοθεραπεύτρια με εξειδίκευση στη λοχεία και τη μητρότητα Sophie Harris (@looking_after_mum). Μάλιστα, είναι μια κατάσταση που ακούει συχνά από τις πελάτισσές της.
Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα, σημειώνει η Harris, είναι μια αντίδραση στη σύγκρουση δύο εντελώς διαφορετικών «πραγματικοτήτων». Η πραγματικότητα της μαμάς είναι ότι περνάει 8+ ώρες χωρίς να μπορεί να απολαύσει το «βασικό ανθρώπινο δικαίωμα» του να πάει στην τουαλέτα με ηρεμία. Την ίδια στιγμή, ο/η σύντροφός της μπορεί να το κάνει όποτε θέλει, «έτσι απλά». Κι έτσι, αρχίζει να συσσωρεύεται δυσαρέσκεια.
Αυτή η δυναμική μπορεί να φανεί μέσα από πολλές διαφορετικές, φαινομενικά αθώες δραστηριότητες. Όταν ο/η σύντροφος πηγαίνει στο γυμναστήριο, φεύγει για τη δουλειά, βγαίνει κοινωνικά, σκρολάρει στο κινητό ενώ προσέχει το παιδί ή αρρωσταίνει και χρειάζεται ξεκούραση, μπορεί να ξυπνήσει απρόσμενα έντονα συναισθήματα.
Ο κοινός παρονομαστής όλων αυτών των ερεθισμάτων είναι ο εξής: «Τονίζει την ελευθερία που έχουν και θεωρούν απολύτως δεδομένη, την οποία εσύ δεν έχεις».
Και φυσικά, υπάρχει ακόμα ένα συναισθηματικό επίπεδο πάνω σε όλα αυτά: το να μη θέλεις να φανείς πικραμένη ή γεμάτη δυσαρέσκεια. Άλλωστε, όλα αυτά είναι γενικά απολύτως λογικά πράγματα που μπορεί να θέλει κάποιος. Όμως για πάρα πολλές μαμάδες, αυτές οι ανάγκες μετατρέπονται σε πολυτέλειες. Μαζί με αυτό έρχεται και το αίσθημα ότι δεν αναγνωρίζεται η προσπάθειά τους, αφού ο/η σύντροφος μπορεί να μην αντιλαμβάνεται πλήρως τι σημαίνει να σε χρειάζονται όλη μέρα.
Κι έτσι, με τόσα συναισθήματα να πρέπει να επεξεργαστούν ταυτόχρονα, μπορεί να υπάρξει ένα είδος συναισθηματικού κλεισίματος. Και παρόλο που περίμεναν με ανυπομονησία την επιστροφή του/της συντρόφου τους, μπορεί τελικά να πιάσουν τον εαυτό τους να συμπεριφέρεται «ψυχρά» ή να εκνευρίζεται εύκολα.