Πώς εξηγείς σε ένα παιδί ότι, σε έναν κόσμο με αφθονία, υπάρχουν συνομήλικοί του που δεν έχουν αρκετό φαγητό; Είναι μια από τις πιο δύσκολες συζητήσεις για κάθε γονιό. Κι όμως, είναι μια κουβέντα που αργά ή γρήγορα θα έρθει, συχνά μέσα από μια απλή, αθώα ερώτηση.
Η γνωστή Αμερικανίδα παιδαγωγός κ. Rachel, που έχει αγγίξει εκατομμύρια οικογένειες μέσα από το έργο της, θυμάται ότι και η ίδια ως παιδί δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί κάποια παιδιά δεν είχαν τα βασικά. Μεγαλωμένη από μια μητέρα που δούλευε ασταμάτητα για να τα βγάλει πέρα, έζησε από κοντά την οικονομική πίεση και την αίσθηση της έλλειψης. Αυτές οι εμπειρίες τη συνοδεύουν μέχρι σήμερα και καθορίζουν τον τρόπο που προσεγγίζει το θέμα της παιδικής πείνας.
Σήμερα, ως μητέρα, βρίσκεται μπροστά στην ίδια πρόκληση, όταν ο επτάχρονος γιος της της κάνει παρόμοιες ερωτήσεις. Η δική της στάση είναι ξεκάθαρη: τα παιδιά αξίζουν ειλικρίνεια, αλλά με τρόπο που να ταιριάζει στην ηλικία τους. Δεν χρειάζονται σκληρές λεπτομέρειες, αλλά μια απλή, αληθινή εξήγηση που να τα βοηθά να κατανοήσουν ότι η πείνα δεν είναι κάτι φυσιολογικό ή δίκαιο.
Την ίδια στιγμή, η πραγματικότητα που βιώνουν πολλές οικογένειες σήμερα κάνει αυτή τη συζήτηση ακόμη πιο επίκαιρη. Το αυξημένο κόστος ζωής και φροντίδας των παιδιών δυσκολεύει την καθημερινότητα, με αποτέλεσμα ακόμη και η πρόσβαση σε υγιεινή διατροφή να μην είναι δεδομένη για όλους. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό τα παιδιά να μεγαλώνουν γνωρίζοντας όχι μόνο ότι υπάρχουν δυσκολίες, αλλά και ότι υπάρχει βοήθεια και αλληλεγγύη.
Η κ. Rachel δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο να μαθαίνουν τα παιδιά την αξία της προσφοράς. Μέσα από μικρές πράξεις, όπως το να βοηθούν άλλους ή να μοιράζονται, καλλιεργείται η ενσυναίσθηση χωρίς φόβο. Το βασικό μήνυμα δεν είναι η θλίψη, αλλά η ελπίδα: ότι υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο καλύτερο και ότι όλοι μπορούμε να συμβάλουμε με τον δικό μας τρόπο.
Ίσως αυτός είναι και ο πιο ουσιαστικός τρόπος να μιλήσουμε στα παιδιά για την πείνα. Όχι μόνο εξηγώντας τι συμβαίνει, αλλά δείχνοντάς τους ότι η καλοσύνη, η φροντίδα και η δράση μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Πηγή: Motherly