Δόντια Μωρού Και Μπούκωμα: Πώς Συνδέονται

Η εμφάνιση των πρώτων δοντιών ενός μωρού αποτελεί συχνά για τους γονείς μία περίοδο που αναμένουν με ανησυχία. Πολλές αντιδράσεις αλλά και συμπτώματα που εμφανίζει ένα μωρό αποδίδονται στην οδοντοφυΐα. Ας δούμε όμως τι ισχύει και τι όχι.

Aλλαγές στη συμπεριφορά και την εκδήλωση συναισθημάτων ενός μωρού τον πρώτο χρόνο ζωής

Διαβάστε επίσης:Στα... ροζ σύννεφα Καινούργιου – Κουτσουμπής με την κόρη τους στην αγκαλιά

Τα πρώτα νεογιλά δόντια εμφανίζονται συνήθως τον πρώτο χρόνο ζωής, με κάποια μωρά (1%) να αποκτούν το πρώτο δόντι πριν την ηλικία των 4 μηνών, και κάποια άλλα (1%) να μην έχουν δοντάκι μέχρι τους 12 μήνες. Αυτή η χρονική περίοδος  συνοδεύεται από πολλές αλλαγές στη συμπεριφορά και την εκδήλωση των συναισθημάτων ενός μωρού. Τους πρώτους 3 μήνες, το κλάμα είναι το βασικό μέσο επικοινωνίας για το μωρό, ενώ τους επόμενους 3 μήνες αρχίζει να αλληλεπιδρά ενεργά με εκδηλώσεις χαράς αλλά και δυσαρέσκειας. Καθώς, το 2^ο εξάμηνο ζωής, αναπτύσσεται ισχυρός δεσμός με τον γονιό, το μωρό φοβάται άγνωστα πρόσωπα κι αναστατώνεται όταν ο γονέας απομακρύνεται. Ενός έτους το μωρό αρχίζει να εκφράζει επιθυμίες και να παρουσιάζει εναλλαγές στη διάθεσή του. Για τους γονείς είναι συχνά δύσκολη η κατανόηση κι η διαχείριση των συμπεριφορικών αλλαγών του μωρού τους, αποδίδοντας συχνά πολλές απ’ αυτές στην οδοντοφυΐα. Με τον ίδιο τρόπο πολλά συμπτώματα που εμφανίζει ένα μωρό αποδίδονται στην έκφυση των δοντιών: το μπούκωμα της μύτης, η καταρροή, εξανθήματα, διάρροιες, ο πυρετός, ο βήχας, οι διαταραχές του ύπνου είναι μερικά απ’ αυτά.

Διαβάστε επίσης:Κυριακή των Βαΐων: Τα έθιμα της ημέρας μέσα από δραστηριότητες, τραγούδια και παραμύθια

Όμως, είναι απαραίτητη η διευκρίνιση των πραγματικών γεγονότων, συμπεριφορών και συμπτωμάτων, από τις λανθασμένες αντιλήψεις. Η απόδοση συμπτωμάτων στην οδοντοφυΐα έχει οδηγήσει στην καθυστέρηση της διάγνωσης και αντιμετώπισης σοβαρών παθήσεων.

Συμπτώματα ανατολής νεογιλών δοντιών

Για τον λόγο αυτό, η ανατολή των δοντιών έχει μελετηθεί εκτενώς και, όπως προκύπτει,  δεν διαφοροποιεί σημαντικά ένα μωρό που βγάζει δοντάκια από ένα μωρό που δεν βγάζει. Μπορεί να παρατηρηθεί σιελόρροια κι ένας ερεθισμός του προσώπου από τη σιελόρροια. Το μωρό αποζητά να μασά αντικείμενα και μπορεί να υπάρχει τοπικός πόνος στα ούλα και δυσφορία του μωρού.

Η πραγματικότητα για τα νεογιλά δόντια και την μπουκωμένη μύτη

Δεν έχει συσχετιστεί η έκφυση νέων δοντιών με το μπούκωμα της μύτης του μωρού. Όμως η νόσηση από ιώσεις είναι η πιο συχνή αιτία μπουκώματος στη βρεφική ηλικία, αλλά κι άλλων συμπτωμάτων που αποδίδονται λανθασμένα στην οδοντοφυΐα. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η συνήθης περίοδος έκφυσης των πρώτων δοντιών συμπίπτει με την περίοδο κατά την οποία μειώνονται τα μητρικά αντισώματα που έχει το μωρό από τη γέννησή του (αποτελώντας κύριο μέρος της άμυνάς του), ενώ παράλληλα το μωρό εκτίθεται σε πολλές λοιμώξεις στις οποίες είναι ευάλωτο, έχει δηλαδή πολλές πιθανότητες να νοσήσει.

Αντιμετώπιση συμπτωμάτων πρώτης οδοντοφυΐας

Η οδοντοφυΐα είναι μία φυσιολογική διαδικασία η οποία δεν προκαλεί σοβαρά συμπτώματα και δεν χρειάζεται συνήθως ειδική αγωγή. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν κάποια μέσα ανακούφισης, όπως ο κρίκος οδοντοφυΐας, το ελαφρύ μασάζ στα ούλα, η αγκαλιά κι η απόσπαση της προσοχής. Υπάρχει πληθώρα σκευασμάτων για την «αντιμετώπιση» της οδοντοφυΐας των μωρών, που δεν έχουν όλα αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και χρειάζεται προσοχή στη χρήση τους.