Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι όσο νωρίτερα ξεκινήσει ένα παιδί οάθλημα, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να εξελιχθεί και να αποκτήσει σημαντικές δεξιότητες. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η πρόωρη ένταξη σε απαιτητικά αθλητικά προγράμματα δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή.
Διαβάστε επίσης: Βοήθεια: Γιατί κάποια παιδιά δεν την ζητούν ποτέ…;
Αντίθετα, η σωστή χρονική στιγμή εξαρτάται κυρίως από την αναπτυξιακή ετοιμότητα και την προσωπικότητα κάθε παιδιού.
Η ελεύθερη κίνηση προηγείται του αθλητισμού
Κατά την προσχολική ηλικία, τα παιδιά ωφελούνται περισσότερο από το ελεύθερο παιχνίδι. Μέσα από το αυθόρμητο τρέξιμο, το σκαρφάλωμα, το κυνηγητό και τα παιχνίδια φαντασίας αναπτύσσουν τον συντονισμό των κινήσεών τους, τη δημιουργικότητα, την αυτονομία και τις κοινωνικές τους δεξιότητες.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι πριν από την ηλικία των 6 ετών δεν είναι απαραίτητο τα παιδιά να ακολουθούν αυστηρούς κανόνες ή να συμμετέχουν σε ανταγωνιστικά αθλήματα. Αυτό που χρειάζονται είναι πολλές ευκαιρίες για κίνηση και παιχνίδι χωρίς πίεση.
Πότε είναι έτοιμα για ομαδικά αθλήματα;
Συνήθως, γύρω στα 6 με 7 χρόνια τα περισσότερα παιδιά έχουν αποκτήσει καλύτερο κινητικό συντονισμό, μπορούν να συγκεντρωθούν περισσότερο και να ακολουθήσουν βασικούς κανόνες ενός παιχνιδιού.
Από την ηλικία των 8 ή 9 ετών αρκετά παιδιά είναι πλέον σε θέση να συμμετέχουν πιο ενεργά σε οργανωμένες ομάδες, να συνεργάζονται με συμπαίκτες και να κατανοούν απλές τακτικές.
Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει μία ηλικία που να ταιριάζει σε όλους. Σημαντικό ρόλο παίζουν το ενδιαφέρον του παιδιού, η ψυχολογία του, η υγεία του αλλά και οι δυνατότητες της οικογένειας.
Πόσες εξωσχολικές δραστηριότητες είναι αρκετές;
Δεν υπάρχει ένας «μαγικός» αριθμός δραστηριοτήτων. Κάποια παιδιά νιώθουν ευτυχισμένα συμμετέχοντας μόνο σε ένα άθλημα, ενώ άλλα απολαμβάνουν ένα πιο γεμάτο πρόγραμμα.
Το σημαντικό είναι να υπάρχει ισορροπία. Εκτός από τον αθλητισμό, τα παιδιά χρειάζονται χρόνο για ξεκούραση, ελεύθερο παιχνίδι, οικογενειακές στιγμές και άλλες δημιουργικές ασχολίες, όπως η μουσική ή οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες.
Σημάδια ότι το παιδί πιέζεται
Οι γονείς καλό είναι να παρατηρούν τη συμπεριφορά του παιδιού. Αν αρχίσει να αρνείται συστηματικά να πάει στην προπόνηση, δείχνει κουρασμένο, αγχωμένο, αδιάφορο ή παρουσιάζει πτώση στις σχολικές επιδόσεις, ίσως το πρόγραμμά του είναι υπερβολικά φορτωμένο. Η συνεχής πίεση μπορεί να οδηγήσει σε εξουθένωση, με αποτέλεσμα το παιδί να χάσει τη χαρά του παιχνιδιού και του αθλητισμού.
Τα αθλήματα και το ελεύθερο παιχνίδι συμπληρώνουν το ένα το άλλο
Οι ειδικοί συμφωνούν ότι ούτε ο οργανωμένος αθλητισμός ούτε το ελεύθερο παιχνίδι αρκούν από μόνα τους. Το ελεύθερο παιχνίδι καλλιεργεί τη φαντασία, την ανεξαρτησία και τη συναισθηματική ωρίμαση, ενώ τα ομαδικά αθλήματα διδάσκουν συνεργασία, υπευθυνότητα, πειθαρχία και επιμονή. Ακόμη και οι ήττες αποτελούν πολύτιμα μαθήματα, καθώς βοηθούν τα παιδιά να διαχειρίζονται την απογοήτευση και να προσπαθούν ξανά.
Ακολουθήστε το παιδί, όχι τις προσδοκίες σας
Πριν να γράψετε το παιδί σε ένα άθλημα, αναρωτηθείτε αν η επιλογή γίνεται επειδή πραγματικά το επιθυμεί εκείνο ή επειδή ανταποκρίνεται στις δικές σας προσδοκίες. Ξεκινήστε με μία δραστηριότητα κάθε φορά, αφήστε το να δοκιμάσει διαφορετικά αθλήματα και συζητάτε συχνά μαζί του για το πώς αισθάνεται. Όταν ο αθλητισμός γίνεται πηγή χαράς και όχι υποχρέωση, μπορεί να προσφέρει στα παιδιά πολύτιμες εμπειρίες και δεξιότητες που θα τα συνοδεύουν σε όλη τους τη ζωή.