Ακόμη κι αν δεν σκοπεύετε ποτέ να παλέψετε με ένα νήπιο λίγο πριν τον ύπνο, λίγη από την «ενέργεια του μπαμπά που κάνει πλάκα» μπορεί να μας κάνει καλό. Δεν είναι τυχαίο που υπάρχει αυτό το στερεότυπο: οι πατεράδες περνούν συχνά πολύ χρόνο παίζοντας με τα παιδιά τους και, σε πολλές περιπτώσεις, το απολαμβάνουν πραγματικά.
4. Βγαίνουν από τη λειτουργία του «μάνατζερ»
Η λειτουργία του «μάνατζερ» έχει λόγο ύπαρξης. Κρατά τα παιδιά ταϊσμένα, τους λογαριασμούς πληρωμένους και την οικογένεια στο πρόγραμμα.
Όμως το παιχνίδι μοιάζει περισσότερο με αυτοσχεδιασμό. Χρειάζεται περιέργεια και προσαρμοστικότητα, γιατί δεν μπορείς να τα έχεις προβλέψει όλα.
Απαιτεί να παρατηρείς τι εξελίσσεται εκείνη τη στιγμή και να χτίζεις πάνω του. Μερικές φορές αυτό είναι άβολο, επειδή ζητά να αφήσουμε λίγο τον έλεγχο.
Οι «fun dads» συχνά βυθίζονται στο παιχνίδι, στο αστείο ή στη μικρή «περιπέτεια» που τους προτείνουν τα παιδιά. Δέχονται να φανούν αστείοι και να κάνουν λάθη, χωρίς να νιώθουν ότι αυτό μειώνει το κύρος τους.
5. Αντιμετωπίζουν τη χαρά ως μέρος του στόχου
Συχνά βλέπουμε το παιχνίδι ως διάλειμμα από τη ζωή. Από μία άποψη, είναι: βοηθά να ανακάμψουμε από την εργασία και τις απαιτήσεις της φροντίδας, μειώνοντας το στρες και ενισχύοντας την ανθεκτικότητα.
Όμως η χαρά και η ανθρώπινη σύνδεση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι βασικά συστατικά μιας ζωής που «ανθίζει», επειδή μας δίνουν κάτι που δεν προσφέρει η περισσότερη δουλειά.
Ο μυθιστοριογράφος Michael Chabon το έθεσε χαρακτηριστικά: «Τα βιβλία μου, σε αντίθεση με τα παιδιά μου, δεν με αγαπούν πίσω».
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι «fun dads» απαλλάσσονται από τα δύσκολα κομμάτια της γονεϊκότητας. Η συμμετοχή στην κούραση, στις αποφάσεις και στις δυσάρεστες εργασίες πρέπει να μοιράζεται.
Στην καλύτερή τους εκδοχή, οι μπαμπάδες που φέρνουν παιχνίδι στο σπίτι δεν αποφεύγουν τη σοβαρότητα. Διασκεδάζουν επειδή παίρνουν τον ρόλο τους στα σοβαρά.
Θυμίζουν κάτι που πολλοί υπερφορτωμένοι ενήλικες ξεχνάμε: μια καλή ζωή περιλαμβάνει ευθύνη και υποχρεώσεις. Περιλαμβάνει όμως και πάλη στο σαλόνι, αστείες ιστορίες, μικρά καθημερινά παιχνίδια και απλές στιγμές που δείχνουν στους ανθρώπους μας ότι χαιρόμαστε που υπάρχουν.